मी ठरवलं. आज दिवसभर मी कोणतीही तक्रार करणार नाही.
काम करता करता धाम पुसत पत्नी म्हणाली,” आज स्कूलबस येणार नाही. जाताना मुलांना स्कूलमध्ये ड्राॅप करून जा आणि घरखर्चासाठी थोडे पैसे द्या.”
मी तिला बधितलं. ती पण घरची सर्व कामे आवरून ॲाफिसला जाण्याच्या गडबडीत होती. महागाई पण वाढली आहे. मी काही बोललोनाही. तिला मी थोडे पैसे दिले.
ट्रॅफिकमध्ये मुलांना स्कूलमध्ये सोडल्यानंतर मी ॲाफिसला लेट पोहोचलो. बाॅसचं कडवट बोलणं ऐकून माझ्या चेअरवर मी बसलोचहोतो तर कळालं की आज परत सरकारी ॲाफिसला जावं लागणार.
विना तक्रार मी सरकारी कार्यालयात पोहोचलो. आता सरकारी ॲाफिसेस किती चकचकीत असतात. आणि आता सर्व ॲानलाईनझालंय. क्या बात है.
अर्ध्या तासाने क्लार्कची भेट झाली. मी तीन चार वेळा आधीच तेथे येऊन गेलो होतो. आम्ही ॲानलाईन सर्व काही सबमिट केलं होतं. पणत्यांची कुठलीतरी क्वेरी होती. त्यांनी मोठ्या अधिकार्यांना भेटायला सांगितलं.
मोठे अधिकारी मिटींगमध्ये होते. दोन तास विना तक्रार वाट बघितल्यानंतर त्यांची भेट झाली. त्यांनी सांगितलं की काम होऊन जाईलआणि दोन दिवसांनी परत बोलवलं. विना तक्रार मी ॲाफिसला परत आलो.
दिवसभराची कामे संपवता संपवता लंचपण करू शकलो नाही. त्यातच बॅंकेतून फोन आला. होम लोनचे इएमआय वाढले होते. मुलांनास्कूलमधून पिकअप करून मी घरी पोहोचलो. पत्नीपण ॲाफिसमधून थकून भागून घरी पोहोचली होती.
मुलांबरोबर आणि पत्नीबरोबर गप्पा मारताना मी विचार करत होतो की विना तक्रार आजचा दिवस किती छान गेला. विचार करता करताकधी डोळा लागला कळलंच नाही.
आपले अभिप्राय जरूर लिहा 🙏🙏🙏
प्रमोद वाघमारे Pramod Waghmare
#pramodplanet #pramodwaghmare
