ख्रिसमसच्या सुट्टयांमुळे हाॅटेलमध्ये चेक इनसाठी प्रचंड गर्दी झाली होती. एकदम खुप जण आल्यामुळे हाॅटेलच्या स्टाफवर ताण आलाहोता. त्या थंडीत आणि एसीतही काम करताना त्यांना घाम फुटत होता. त्यात काही कस्टमर्स चिडून भांडत होते.
वातावरण तणावपूर्ण होतं. त्याचवेळी आत केबिन मधून एक वयस्कर व्यक्ती बाहेर आली. नीटनेटके कपडे घातलेले, त्यांना बघून बाकीस्टाफ आदरयुक्त नजरेने त्यांना बघू लागला. शांतपणे ते स्टाफला कामे लावू लागले. पंधरा मिनिटातच तणाव निवळला. सर्व जण कामकरू लागले.
या वयातही त्यांची एनर्जी आणि कामाप्रति निष्ठा बघण्यासारखी होती. माझापण त्यांच्याबद्दल आदर वाढू लागला. थोड्या वेळाने मीत्यांच्याकडे गेलो. का कुणास ठाऊक माझं लक्ष त्यांच्या स्वेटरकडे जात होतं.
मी, “किती व्यवस्थित काम करता तुम्ही.”
” थॅंक्स.” काम करता करता वर बघत ते म्हणाले आणि परत काम करू लागले.
मी पुन्हा बोललो, “तुमचं स्वेटर खुपच छान आहे. जुने डिझाईन आहे. पण खुप वेगळं आणि फार छान दिसतंय. स्पेशल स्वेटर दिसतंयहे.”
माझं वाक्य ऐकून झटकन त्यांनी वर बघितलं. त्यांच्या डोळ्यात आनंदाची वेगळीच चमक होती. “हो, स्पेशल स्वेटर आहे हे. माझ्याबायकोने खुप प्रेमाने स्वत:च्या हाताने विणून गीफ्ट दिलं होतं मला. आयुष्यभर खुप प्रेम दिलं तिने मला, नेहमी माझ्यासोबत उभी राहिलीती. मागच्या वर्षी गेली ती...”
त्यांच्या डोळ्यात पाणी तरळत होतं. पण त्याच वेळी हसत त्यांनी माझा हात हातात घेतला आणि म्हणाले, “तुम्ही माझ्या स्वेटरचं कौतुककेलंत आणि मला माझ्या सर्वात प्रिय व्यक्तीची आठवण करून दिलीत. खुप खुप आभार तुमचे.”
त्यांना पाणावल्या डोळ्यांनी हसत माझ्याकडे बघताना बघून माझेही डोळे पाणावले...
आपले अभिप्राय जरूर लिहा 🙏🙏🙏
प्रमोद वाघमारे Pramod Waghmare
https://pramodplanet.blogspot.com/
#pramodplanet #pramodwaghmare
