आता रात्रीचे अकरा वाजले होते. ऑफिसमध्ये अजूनही सर्व जण काम करत होते. उद्या कंपनीचे इंटरनॅशनल क्लायंटचे हेड येणार होते. उद्याची मिटिंग कंपनीसाठी सर्वात महत्वाची होती. म्हणून मी पण स्वत: ॲाफिसमध्ये थांबलो होतो. गेली तीन वर्षे मी माझे पूर्ण लक्षकामात घातले होते.
त्याच वेळी मला फोन आला. माझी एक ॲाफिस वर्कर अजूनही काम करत होती. ती प्रेग्नंट होती. उद्याच्या मिटिंगमुळे ती सुट्टी सोडूनआज आली होती. तिला अचानक लेबर पेन चालू झाले.
बाहेर शहरात अशांती होती. ॲंब्युलंससुद्धा बराच वेळ झाला तरी येत नव्हती. किती महत्वाची मिटिंग होती उद्या. मी झटकन उठलो. एकमहिला कर्मचारी आणि एका पुरुष कर्मचाऱ्याला बरोबर घेऊन तिला आम्ही माझ्या कारमध्ये बसवले आणि मी कार चालवतहाॅस्पिटलच्या दिशेने निघालो.
पोलिस नाकाबंदी होती ठिकठिकाणी. ते सर्व पार करत आम्ही हाॅस्पिटलमध्ये पोहोचलो. तो पर्यंत ॲाफिसमधून फोन गेल्यामुळे तिचापती पहिल्यादाच तिथे पोहोचलेला होता. डाॅक्टर इमर्जन्सीमध्ये तिला आत घेऊन गेले.
माझ्या नजरे समोर आजही ती दृश्य हलत नव्हती. तीन वर्षांपूर्वी ॲाफिसमध्ये मी असंच काम करत होतो. कुठलंतरी महत्वाचं प्रेझेंटेशनहोतं. अशीच अशांती शहरात होती. माझी पत्नी मला सारखे फोन करत होती. मी येतोय मी म्हणत राहिलो. काम पूर्ण करून मी जेव्हाहाॅस्पिटलमध्ये पोहोचलो तेव्हा न माझी पत्नी होती आणि न माझं बाळ होतं...
आज किती वर्षांनी मी श्वास घेतोय याची मला जाणीव होत होती.
आपले अभिप्राय जरूर लिहा 🙏🙏🙏
प्रमोद वाघमारे Pramod Waghmare
https://pramodplanet.blogspot.com/
#pramodplanet #pramodwaghmare
